Ey benim deli divane gönlüm!
Daha kaç kapıdan geçeceksin?
Yetmedi mi? Dipsiz uçurumlarda gezdiğin.
Bir gül incinmesin diye, fırtına olup dingin estiğin.
İncinsem de incitmem dediğin,
Ağır bedeller ödediğin, vazgeçmediğin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta