Eşref saatin debdebe muğlak gecesinden
Cephem kara Gül’den damıtılmış gibi katran
Omzum taşımaz oldu kadim heybe ateşten
Bitkin dağınık gam dolu sırtımda ki kaftan
Gülşen de yeis haykırıyor bülbülü Şeyda
Güller açıdan zevk alarak her yeri miskler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta