Cânım feda yoluna, yâ Resûlallah, cânâna,
Hasretinle yandı bu dil, gözlerimden kan yana.
Mihrâb-ı aşkınla mest, gönlüm nûrunla pür-hayâl,
Şefâatinden ümîdvarım, düşmüşüm zâr u figâna.
Sensiz kaldım bu cihanda, yok bir teselli derdime,
Gül cemâlin bir kez görsem, can verirdim o âna.
Sallallahu aleyhi ve sellem, yâ Nebiyyallah efendim,
N’olur bir kez yâd et adımı, kulunum cân u cihâna.
Eşiğinde kul olmaktır cihânda en büyük devlet,
Bu garîbi mahrum etme, erdir lütfunla ihsâna.
Gökhan Öztürk
Gökhan Öztürk 3Kayıt Tarihi : 7.2.2026 21:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Beyit: Canım senin yoluna feda olsun, ey Allah'ın Resûlü, sevgili! Hasretinle yandı bu gönlüm, gözlerimden kanlı yaşlar aksın. 2. Beyit: Senin aşkının mihrabında sarhoş oldum, gönlüm senin nurunla dolu hayaller kurar. Şefaatinden ümitliyim, feryat figan içindeyim. 3. Beyit: Sensiz kaldım bu dünyada, derdime hiçbir teselli yok. O gül yüzünü bir kez görebilsem, o an canımı verirdim. 4. Beyit: Allah'ın selamı ve rahmeti üzerine olsun, ey Allah'ın Peygamberi, efendim! Ne olur bir kez adımı an, ben canımla ve dünyamla senin kulunum. 5. Beyit: (Gökhan der ki): Medine'ne varıp toprağına yüzümü süreyim. Ayrılığınla eridi bu beden, kavuşmak büyük bir lütuf olsun.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!