Gurbet elin akşamları karanlık
Güneş batar, çöker yine serinlik
Kalleş olur buralarda yarenlik
Uçan kuştan medet umar gözlerim
Aşk uğruna yollarına düşmüşüm
Gece, gündüz vay larıma dalmışım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta