30.06.2000 / İstanbul-Ankara-Bursa-Kahramanmaraş
İktidarın bir kelebeğin ömrü kadar
Şu titrek zemine temas eden ayakların
Bu toprakta izi mi kalır
Çivisi paslı dünya gıcırtıyla dönüyor artık
Cilalı maskeler altında paslı yüzler gülüyor
Gülüşler gıcırdıyor “yalan!” diye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"Ben de deniz kenarında
Bir tutam medeniyim
Fazla güvenmeyin hemen tükenirim"
Tebrikler kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta