Ben bir âşık kul, bikes bir Mecnun.
Ey Leylâm, neden benimle değilsin?
Yarım kalır bir yanım sen yokken,
Zaman bile akmaz sensizlikten.
Ama seni kafama çoktan koymuşum ben.
Bir kız var, karşımda âşık mıyım bilemiyorum.
Emin olamıyorum duygularımdan.
YALAN, aslında sadece kendimi kandırıyorum.
Zaafımı belli etmemeye çalışıyorum.
Ama yine de onu düşünmeden duramıyorum.
Bir kıza aşık olmuştum
Edepli, güler yüzlü, kalbi temiz.
Yakınımdakiler ile konuştum
Zanlarım yanlış çıktı, değilmiş o eşsiz
Artık eminim, TÜM İNSANLAR ACİZ
Manik bir saplantı içinde ruhum,
Senden kaldığı müddetçe mahrum.
Gülüşün, iyi gizlenmiş bir silah; biliyorum.
Ve korkarım, meşru bugün her tür cürüm.
Gözlerinse beni içine çeken bir uçurum,
Sonsuzluğundan bir türlü kaçamıyorum.
Bitmedi bu sevda, unutamadım bir türlü seni.
Elzem olmuştun hayatıma, tek yaptığım seni düşünmekti.
Yetmezmiş gibi bunlar bir de sen değilmişsin benim sevdiğim kişi.
Zihniyetinle, düşüncelerinle, o güzel gülüşünle âşık etmiştin beni.
Ancak yanlış tanımışım seni, en başından beri.
Ben nasıl unutayım seni
O güzel günlerden sonra
Ya da nasıl seveyim seni
Dönüştüğün kişiye bakıpta
İsmin yankılanırdı kulaklarımda
Beynim bir kedi, benliğimse fare.
Emsallerim şizofrenlerden hallice,
Yüzün belirir gördüğüm her çiçekte.
Zaman bile şaşar, bulamaz bir çare
Ayakları yere basan bu yaşayan ölüye.
Bana bütün bu acıları yaşatan,
Elinde benimle bir oyuncak gibi oynayan,
Yalanlarla beni ayakta uyutan,
Zamandı seni unutabileceğimi beni bana inandıran.
Ama anlıyorum ki zaten zamanmış beni en başından beri kandıran.
Bir zambak gibi açtın gönlümün en ıssız köşesinde,
En ölümcül vebalar misali,
Yayıldın, ele geçirdin bütün kalbimi.
Zehr-i aşk kontrol etmektedir artık bu faniyi,
Allah'tır derdimin tek devası, çaresi.
Ben olsam da bu dünyada sıradan bir fani,
Emin ol sana olan aşkım ilelebet ebedi.
Yankılanıyor sesin kulaklarımda,
Zihnimi almışsın esaretin altına.
Acaba var mıdır bu bitmeyen derdime bir deva?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!