Kızgın çöllere güneş doğarken,
Ne solan sen oldun nede ben oldum.
Dereler taşıp sele dönerken,
Ne yıkılan sen oldun nede ben oldum.
Hasret ateşiyle yürekler yanarken,
Ne yanan sen oldun nede ben oldum.
Kurşunların ardına kurşunlar atılırken,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta