Bin bir günahımla yaşıyorum.
Gözlerim ağlamaktan yoruldu.
Ruhumla ben sana koşuyorum.
Yarab ne olur affet sen bu kulu.
Ey! bizleri yaratan ulu mevlam.
Dualarım bana her gün umuttu.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta