Mecnun Hakka tezden vardı yok artık Leylası
Geriye kalan yalnız o nafile çabası
Meğer kavuşamamak imiş sevdanın hası
Aşk uğruna geçmiş ömrünün her dakikası
Yarin o çetrefilli yollarından muzdarip
Zindan yollara düşüp biçare yalnız garip
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta