Leyla’nın aşkında yok olurken alınan hazdı Mecnun olmak,
Yok oluş ile başlayan gönül yolculuğuydu.
Marifet suyunda kanat çırpan serçe mutluluğuydu;
Bazen de Sevgiliyi görmeyen gözlerden akan gözyaşlarıydı,
Sevgiliye uzanan…
Hacetler kapısına atılan adımlardı, çöldeki çaresiz ilerleyiş;
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta