Bazen çökünce hüznü bu diyarı gurbetin,
Met Cezire kapılıp çekilip taşıyorum.
Ölümden daha ağır adı batsın hasretin;
Ayrılığı darbeli yaşadım yaşıyorum.
Bülbül gibi goncanın dikenli dalında ben,
Leyla’yı arar iken Mecnun’un halında ben.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta