Tabiatım insan değerine kuruludur daima benim
Yanlız çok uzak dediler,olsun giderim ben dedim
Bahsin meçhul dediler,sustum sözüm kaldı yetim
Devrik öfkem yutkunmaz tükrüğüm ısırdım dilim
Arsızlığa biat etmiş insanlık,her biri ayrı birer birim
De hatırın bittiği yerde tavır,söz bittiği yerde sukut
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta