Yağmur vakti esen soğuk rüzgar,
yüreğimde acıya damlayarak.
Kan getiriyor uğuldayan sesiyle,
Antik bir zamandan sıyrılmış savaşçı,
ellerinde eskitilmiş bir hayat.
Deli dalgaları kovalayan bir nehir gibi,
alkış tutuyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta