Üzülürüm, akamaz gözlerimden bir damla yaş,
Kaçak bir umut beklerken köşebaşında,
İnsanlar dizilirler sıra sıra...
Herbirinde ayrı bir dert, ayrı bir keder.
Açtır bazısı,
Sinekler uçuşur gözkapaklarında.
Yağmurla birlikte çamura karışır,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta