Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Emrah bey çok ama çok güzel olmuş..Ben çok sevdim ...herkese bir sesleniş var...ve harika bir üslupla...yüreğine sağlık...çalıyorum çaktırma olar mı
:)))
sevgili emrah önce aramıza hoş geldin.yaşadığı şehre rağmen yüreğin ve duyguların sımsıcak.şiirlerin gayet güzel.sanırım serbest tarzda yazıyorsun.ama yer yer kafiye kullanımları gördüm.kafiye de ısrarlı olmanı umuyorum.konuları seçimin ve tarzın kaliteli.başarılarının devamı için biraz daha gayret.sedat kocabey
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta