Gözlerin yorgun, yüreğin kırık olsa da,
Hayatın sert rüzgarları estiğinde,
Mecbursun, der kaderin sırrında,
Direnip, ayakta kalmak için savaşmalısın.
Bazen acılar yüklense de omuzlarına,
Umutsuzluk çöksede tüm sokaklara,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta