Hicranın prangalarına mahkûm, mecburi veda
Yaşanan her bir ânın kokusu sinmiş, baştan ayağa
Hiçbir şey gelmese de elden, sığınıp anılara
Hasreti, özlemi sırtlanıp, düşersin yollara…
Ne dağı ne taşı, karşı koyamaz ruhuna
At adımını, haykır toprağın bağrına
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta