Mecburen Şiiri - Erdin Şallıel

Kim demiş,
“Bir gün sen de gülersin” diye?
Geçmiş zaman...
Gelir mi ki geriye?

Geleceğe bakıp
“Ah...” ediyorum yine.
Yaşarım bu dünyada,
Bilmem ki niye?

Güldürmezse Allah,
Yüzün gülmez ki!
Ölmek istesen de,
Elde değil... Ölemezsin.

Derdin çok olsa da
Kimseye diyemezsin.
Kaderini çekip,
Bir yere gidemezsin...

İçindeki fırtına,
Dışardan esmez ki...
Susarsın her şeye,
Yüreğin susmaz ki...

Her sabah uyanmak,
Yeni bir yara gibi...
Ama ne garip,
Yaşamak da çare gibi...

Kim demiş,
“Bir gün sen de gülersin” diye?
Yaşamak işte,
Bir çare gibi görünse de...
Bile bile, mecburen yaşamak yasamak işte...