Mecbur muyum kadeh yudumlarında seni aramaya
Mecbur muyum şişe dolu masa başlarında sızmaya
Karanlık geceler de durmadan kabuslar görmeye
Mecbur muyum durmadan ıslanan gözlerimin kahrını çekmeye
Ah zalim ah senin için kendimi harab etmeye mecbur muyum?
Saçlarına uzanan ellerim boş kaldığı için hala titrek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta