Güneşi gördüm yalnız ışıldarken gökyüzünde,
Pişmandı verilen görevden her şekilde.
Mecburdu hayat verirken tek başına kalmaya,
Yoksa yakardı her sevdiğini, kim varsa o an yanında.
Rüzgarı gördüm eserken dolu dizgin,
Önüne katarak tüm gücüyle kalmasa da fikrin,



