Gözlerim pencereye dalıyor;seni isterken kaybediyorum;kıyameti yaşıyorum,
Bir terazinin iki yerinde tartılıyoruz;ve ben hep ağır basan taraf oluyorum,
Şimdilerde hüzünlü kaldırımların;yokuşlarını çıkarken, hayır deme allahın aşkına,
Saçlarını taramak istiyorum, tüm insanlardan uzaklarda karlı kaf dağlarında.
Bozkırda yeşeren çiçektin sen, gönlümde açan yaprakları duygu yüklü olan begonyam,
Seni kırdığıma mı üzüleyim yoksa;bitik olan beni bitirdiğim için mi sevineyim?
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta