Gözlerim pencereye dalıyor;seni isterken kaybediyorum;kıyameti yaşıyorum,
Bir terazinin iki yerinde tartılıyoruz;ve ben hep ağır basan taraf oluyorum,
Şimdilerde hüzünlü kaldırımların;yokuşlarını çıkarken, hayır deme allahın aşkına,
Saçlarını taramak istiyorum, tüm insanlardan uzaklarda karlı kaf dağlarında.
Bozkırda yeşeren çiçektin sen, gönlümde açan yaprakları duygu yüklü olan begonyam,
Seni kırdığıma mı üzüleyim yoksa;bitik olan beni bitirdiğim için mi sevineyim?
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta