Nasıl anlatayım
Bu sızıyı,
Kimsenin görmediği kalbe düşen acıyı?
Anılırken adın,
Yapraklar titrer,
Gülümseyen güneşin ışıkları kırılır.
Binbir zorlukla, imtihanlarla,
Görememe korkusuyla,
Cennete girmeme endişesiyle
Dayandım sonunda kapıya.
“Lâ ilâhe illallah, Muhammedun Resûlullah”
Gözlerimin önüne geldin bugün,
Oynadı yüreğim yine yerinden.
Karakaşlarını, karagözünü,
Hatırladım yine seni bugünde.
Nasıl dokundun yüreğime böyle ?
Yaklaşsam, mesafeler kapatiyor duvarlarını,
Ne yapsam , adımlarım sana dönüyor yine,
Ne kavuşmak var ne de unutmanın yolları.
Gözlerim arar seni karanlık gecelerde,
Kaderde olmasa,taşlar oturmaz yerli yerine
Nerden geldin,nasıl girdin ki hasta günlüme
Durmadan dönüp dolaşıp seni düşünürken
Artık sormayişin benim için ölüm ile eş
Döktüğüm gözyaşlarımı kimse görmedi
Nasıl kıyabiliyorlar insanlara?
İnsan, eşrefü’l mahlûkat
Düşünen bir beyin,
Dünyaya hükmeden,
En kıymetli varlık…
Nasip nedir ?
Ne çıkarsa bahtına,o çıkar kaşığına
Payına düşendir nasip.
Çok istersin, çok dilersin,
Ama her zaman nasip olmaz.
Nebbede anlatılır, kıyametin o sahnesi,
Anlatamayız, sığmaz kelama biliyorum.
Burası imtihan yeri,
gölge bir durak,
İlk önce ölenin başında kopar kıyamet,
Büyük saatin vaktini,
Kara gözlerinde ,kara sevda var
Vurulmam esrarlı saflığındandır
Geçirdiğim içimdeki bu deprem
Anlaşılmaz Gizem olmasındandır
Yerinde durmayan kalp çarpıntısı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!