Bir sühnun vaktiydi aramızdaki dağlardan
Dağlar varken ben niye yüzümü
Şehir tozlu yüzüne dönerdim?
Gönül yangınına bir yudum su dilenirdin
Kim bilir göğsünün acısı kimdendi
Gömleğimin cebine gönlünün ağrılarını sığdırır,
Koca dünyayı tek nefeste gezerdim.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta