Yorma kendini üstat!
Oyuncağı olduk kelimelerin oynamak isterken...
Tüm dünya çığırırken,
cılız bir haykırış kalır bizimkisi...
Cümleler kurulur en pestenkeranisinden
sonra insancılık oynarlar öyle olmadıklarını bile bile...
Iskartadan severler,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




arkadaş,
sen bu işi bırakma,
beyninin kıvrımlarından,yüreğinin en ince kılcal damarlarından geliyor sözcükler...
doğa bu yetenek için herkese bukadar cömert değil unutma!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta