İnsanın işine akıl ermiyor,
Zalimle birlikte yürüyor mazlum.
Bilgisi, görgüsü umut vermiyor,
Zulmü bir armağan görüyor mazlum.
Yoksulluk cennetin yolu sanıyor,
Her yerde, her zaman canı yanıyor.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Sayın Mustafa Bay, katkınız ve değerlendirmeniz için teşekkür eder, esenlik dilerim.
Ne yaman çelişki!
Mazlumla zalim yan yana!
Cehalet arttıkça ezilen de artıyor,
Ve her acı, "kader çizgisi" sanki!
Peki;
Nasıl düzelecek haksızlıklar
Hukuksuzluklar
Adalet nasıl bulacak, yerini?
İnanılmaz bir dönemin içinden geçiyoruz Nevzat Bey
Tebrikler "ders gibi" şiire...
Sayın Mustafa Bay, katkınız ve değerlendirmeniz için teşekkür eder, esenlik dilerim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta