Bazen bir aks-i seda gelir uzaklardan ,
Unutulmuş bir ezgi , kayıp bir diyardan .
Gözlerim kapanır , açılır zihnimin perdesi ,
Orada bir vuslat bekler , zamanın ötesi .
Bir gülüş belirir , sanki âb-ı hayat çeşmesi ,
Ya da bir bakış ki , içinde bahr-i umman gizli .
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta