Kelebekler renklerini bıraktılar avuçlarıma
anılardan cümleler düştü dağarcığıma
en güzel çağındaymış çocukluğumuz
şimdiki çocuklar neşesiz ve mutsuz
Biz kelebekleri görürdük ağaç dallarında
taklit ederdik özgürlüğe uçuşlarını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Evet,insana ait güzel şeyleri tek tek çalmaya çalışıyorlar elimizden,ama sizin de dediğiniz gibi,olmayacak,sevgi kazanacak elbet.Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta