Boş satırlar arasında fark ediyorum seni
Kalemlerim susmuyor seni anınca
Nefsime yenilgim gülüşün olsa gerek
Benliğime sensizlik girmiş yıllar yılı
Ne yazarım ne de sorarım seni dostlarına
Görseler beni hatırlarlar hemen seni
Hatırlamamak imkansız olsa gerek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta