Koparsa da hayat insanları birbirinden,
Saygı, sevgi, dostluktur, baki kalan dünden.
Bedenler yaşlanmış olsa da, unutulmaz günler,
Hatırlanır, anılır, gelen bir işaretle maziden.
Bazen neşelenir, aşk ile baktığı gözlerden,
Bazen hüzünlenir, tutamadığı eller yüzünden.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta