İstanbul bir şiir söyler
Ben duymam gönlüm dinler.
Çamlıca'dan seyr ederim
Ben görmem
Ruhum bakar
Yıldızlar dans eder boğazın üzerinde
Kahve telvelenir cezvede közde
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta