Mazide ki Sevdalar Şiiri - Sadık Kocabaş

Mazideki Sevda:

Bizim devrimizde mağrurdu yıllar
Tozlu yollar vardı, çamurdan beller
Sevda denilen o uzak ihtimaller
Vefanın, cefanın hatırı vardı

Sevda dediğimiz şimdiki değil
Öyle ulu orta sunulmaz meyil
Uzaktan uzağa bükülürdü bel
Sevmenin, sevdanın adabı vardı

Yolda görsek elbet peşinden gider
Biri duyar diye bin hesap eder
“İşte benimki” der, bin şükür eder
Sırrı saklamanın sevabı vardı

Cama çıksa yahut balkona baksa
Radyoyu bitmeyen efkara kursa
Aynada saçını tarayıp dursa
Göz ucu görmenin bir kârı vardı

Bayramı, düğünü iple çekerdik
Saça jöle değil, umut ekerdik
Müslüm’den, Ferdi’den dertler dökerdik
Gönül bahçesinin bir arı vardı

Çoğunun sevdası içinde kalır
Kimi dertlenir de kalemini alır
Yaşanmasa bile bir tadı kalır
Gözlere inmemiş bir zarı vardı

Kalemsiz Şair’in dili tutuktu
Sevdiğini görse sözü yutuktu
Uzun saçlı, sarı, mahzun çocuktu
Ele avuca sığmaz bir hali vardı