Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Özlem ki; ne özlem!
Yüreğine sağlık
Sami kardeşim,
sen varol, nur ol emi?
Bana hoş anılarımı hatırlattın,
nostalji yaşattın,
sana teşekkür eder,
muhabbetlerimle selamlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta