Mazide kaldı,
Sevdiğini bir an görebilmek için,
Saatlerce pencerelerde beklemek.
Mazide kaldı,
Yârin kokulu mendilini,
Senelerce koynunda saklamak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mazi olan nice güzellikleri bizlerin tekrar geri getirmesi dilek ve dualarıyla, bu satırları okuyan antoloji misafirlerini sevgi ve saygıyla selamlıyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta