Geçmişe uzanan bu yolda,
Ağır adımlarla yürüyorum.
Yaşamak isteyip de yaşayamadığım,
O kadar çok şey varmış ki... Özlüyorum.
Avluya inen dar merdivenlerden koşarak inmek,
Geleceğe atılmış ilk adımlarımdı
Ardından demir sokak kapısının gıcırtıları,
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Ne sokaklar ne bizleriz terkeden. Zaman kapanına düşmüş yaşam parçacıkları terketmekte. Bu terkedilişi sürekli yaşayarak olgunlaşmakta, olgunlaştıkça ölüme biraz daha yaklaşmaktayız. Mazi ise bireysel tarihimiz, hayat seceremiz.
Şiri ve şairini tüm içtenliğimle kutluyorum.
Sanırım biz birşeyleri terkettik, manevi değerlerden uzaklaştık maddenin esiri olduk ....çok güzel bir paylaşım .
Tebrikler....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta