Bir konuşsa hepinizi ağlatır.
Çok anılar yaşandı bu küçük evde.
Ayrılık saatı bir kuşluk vakti
Ne acilar kalmış meğer kaderde.
Bu ev son göz ağrım ikametgahım
Çölde kalmış bir vahada tutsağım.
Ne yardan ne serden vazgeçtiğim yer
Maziden kalan son sığınağım.
Yıllar sonra o sokaktan geçerken
Tarifsiz acılar çöktü içime
Yorgun ruhum bir teselli ararken
Gördüğüm seraptı anladım yine.
Kayıt Tarihi : 16.05.2026 10:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!