Varmış seni kaderde tanımak.
Sen yaşarken bu âlemde, gülüşünü uzak şehirlerden seyretmekmiş.
Derinden gelse de ilham yüreğime; aramamakmış, aksine derin düşünmek, sakınmakmış zihnimin “ya şer olursa” düşüncesinde.
Zaman geçmiş, yıllar olmuş; dua ederken vaktimiz dolmuş.
Secdede seni anarken, mutlu ol diye nasibine kendi ellerimle yol açmakmış.
“Ya ben isem?” diye öncesinde…
Yetişememekmiş senli yarınlara.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta