Çoklu sevdan, bana çoluk çocuk sıfatıyla serpişti.
Gül yüzlü yarin tacında mekana yerim serildi.
Çoğulu oldum göz sahanın çukurunda.
Ah! Ok'unla sarpı yarıp yağmalarken,
bir bakışında, yolum yurduna erişti.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta