Suriye’de
savaş görmüş çocuklar
çatlamış dudaklarıyla savururlar dualarını göğe
ve gözlerinde yetim bakışların kahreden ağırlığı...
ah ile kalkarsa bir kez o minicik elleri
o zaman kime sığınacak zulme tarafgir dünya
ve savaşın ortasında analar çığlık çığlığa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta