ağaçlar ve çalılar baharın çılgınlığını anlatan
tınısında bizi saklayan dereye atılmış su sesi
iki mesnetli mutluluk topraktan öğrendiğimiz
birgün yaramaz bir çocuktur konuğu yağmurdan
yumuşamış yüzüyle toprağın geri vitesine takılan
halattan bir çeliğe bağlanmayı eğlenceye bağlayan
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta