Kalemle işlenen satır arası cinayetlerim vardı,
mürekkep rengi kurgu damlardı ana fikrimden.
Yanlış anlamamayı; “on yanlışta kesin çözüm” kurslarında öğrendim
ama artık çok geç…
Muhtemelen sen bu otobüse fena geç kalacaksın,
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta