Sevgili Özdemir Asaf’a
Sisler sarmıştı her yanımı
Sarmaşık misali
Ne ben ben olabiliyor
Ne sen sen olabiliyordun
...........................................
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Sen ben, ben sen
Olmuşsak ne çıkar
Birlikteyiz ya
Işıkla sarılıp
Sarmalanmışız ya
Sisleri yırtıp ta
Akmışız ya
Şu ana
........................................
Kısır döngüden çıkmışız ya
Şimdi anlatsınlar
Yürekleri yetiyorsa
Seni bana, beni sana....
Güzel şiir. Kutlarım sizi. Saygılar. Mehmet Nacar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta