Maviye Yazılmış Ebedi Sevda

MAVİYE YAZILMIŞ EBEDİ SEVDA
Gözlerinin o derin maviliğinde kaybolmak, Sanki uçsuz buçaksız bir okyanusun ortasında, Fırtınadan sonraki o dingin huzuru bulmak gibi... Hangi denizin sularından çaldın o bakışındaki derinliği? Hangi gökyüzü bağışladı sana bu eşsiz, bu masum rengi?

Sen varya sen, bakışınla dünyayı durduran mucizem, Mavi gözlerinde kaybolduğum, hiç bitmesini istemediğim gecem. Senin sevdan kalbimde bir nehir gibi gürül gürül çağlarken, Sana dair dökülüyor dilimden en uzun, en dokunaklı hecem.

Sana bakmak; gökyüzünün en berrak sabahına uyanmak demek, O deniz mavisi gözlerinde, bir ömrün yorgunluğunu silmek demek. Hangi ressam fırça vursa yetmez o derinliğin tarifine, Senin bakışın; bir garip sürgünlükten ana yurda dönmek demek.

Öyle bir mavilik ki bu; içinde hem huzur var hem fırtına, Yükledim bütün dertlerimi o dalgaların yorgun sırtına. Seni sevmek, bir geminin pusulasız okyanusa açılmasıdır; Varmak değil, senin o derinliğinde boğulmaktır tek arzum aslında.

Sen varya sen, damarlarımda dolaşan en deli kan gibisin, Çölde kalmış bir yolcuya uzatılan serin bir pınar gibisin. Gözlerini benden kaçırma, güneş tutulur, kararır dünyam; Sen benim karanlık yollarımı aydınlatan tek fener gibisin.

Dalga dalga vuran bir umut gibi süzülürsün içime, Sessiz bir fırtına koparırsın ruhumun en ücra köşesinde. Mavi, sadece bir renk değildir artık benim lügatimde; Mavi; sesindir, nefesindir, bitmeyen o eşsiz hikâyendir bende.

Sen varya sen, ruhumun en derininde çalan o dertli sızısın, Sen benim alnıma yazılmış, vazgeçilmez en güzel yazımsın. Gözlerinde birikmiş sanki dünyanın bütün nehirleri, Sen benim bu hayattaki en büyük zaferim, en kutsal razımsın.

Uzat ellerini, bırak kalsın kalbim o masmavi avuçlarında, Bir ömür esir olayım senin o sevda kokan bakışlarında. Hüzün yakışmaz o renge, ağlama ki sönmesin feri dünyanın, Güneş seninle doğsun, ay seninle parlasın gece yarısında.

Sen varya sen, bu kırık dökük hayatın en güzel yanısın, Sen benim kurumuş topraklarımın o can veren ilk yağmurusun. Seni sevmekten yorulmak mı? Bu kalbe ihanet olur ancak; Sen benim ahiretim, sen benim dünyadaki tek gururumsun.

Yıllar geçse de üzerinden, eksilmez bu sevdanın bir zerresi, Sana olan bu aşkım, kâinatın en derinden gelen sesi. Mavi bir mühür gibi vurdun mührünü benim zavallı kalbime, Sen benim hayat kitabımın en güzel, en vazgeçilmez sayfası.

Sen varya sen, anlatmaya kelimelerin yetmediği bir masalsın, Sen bu yalan dünyada tutunduğum, tek gerçek dalımsın. Gözlerindeki o sonsuzlukta sakla beni, hiç kimse bulamasın, Sen benim en büyük sığınağım, sen benim bitmeyen yazımsın.

Dursa da zaman, geçse de mevsimler birer birer üzerimizden, Vazgeçmem o bir çift deryanın içinde kaybolup gitmekten. Seni sevmek, bir ömrü feda etmekmiş o mavi bakış uğruna, Yine de doyamam, bıkmam seni nefes gibi içime çekmekten.

Sen varya sen, her şey biter ama sen bende hiç bitmezsin, Ömür geçer, zaman tükenir ama sen gönlümden gitmezsin. Gözlerindeki o okyanus her daim sığınacak yuvam kalsın, Sen benim cennetimsin, sen benim en büyük sevdamsın...