Sen maviye tutsak,
Ben o kadar yalnız.
Tutsaklığına yalnızlığım,
İşte ellerim.
Açılacağın kadar engin yüreğim,
Dolamıyacağın kadar boşluğu içimin.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




maviye tutsaklık içseldir,
şiirimden bir dörtlük yazmak istiyorum izninizle,
bir mavi bir siyah rengim
siyahlara inat
mavilikleri seçti ömrüm..
Kutluyorum, Saygıyla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta