Tozpembe yaşamıyorum hayati
Yanı başında kavgalar, silahlar
Geceleri ölüm korkusu
Geceleri göz yaşına basık kabuslar
Sabahları her veda acı
Mekanlara sürükleniyorum kalbimce
En çok gece yarısına on kala
Hep en cok özlediğim zamanlar
Fotoğraflara gömülüp sorgulara çekilirken
Adına yeltenmem yoksa haramın başı mıdır?
Rüyalarıma sızmış müzikler
Uyandırıyor beni sarı sabahlara
Sabahlar göz göz odalar sessizliginde
Zaman ise sessizliği boğmakta
Zamanları paketliyoruz
Ömrümüzün geri kalan
Narincedir ellerin
Narincedir kalbin
Narincedir ismin
Narincedir ruhun
Ve narindir ahlarin
Kalpleri usul usul boğar
Sanki şimdi gömülen benim
Neden karalıyorum defterimi
Benim yazılmış mısralarım mıdır,
Yoksa çocuklara yaşamı sunacak
Ondan mıdır kaygısızca sarılışım kaleme
Ben tamamlayınca diyeceklerimi
Dilimden dökülen sözcuklere dokunan herkes
Kirletir ruhumu
Ne sana yazılanlar bilinsin ne seni bilsinler
Korlarım, güzelliğinin asikarligina varirlar da
Insan tarafin meyleder daha guzellere, diye
Sancıyan solum, dilim, parmaklarım
Haber getirmişler senden
Gün ayaza yol alırken sen daha
Uyanıkmışsın
Üzülüyorum, ben de uyumuyorum
O saatler çiçek ekiyorum
Düşündüğünü düşünüyorum
Artık bazı şarkıları dillendiremiyorum
Çoğu şiiri okumuyorum,
Güç yetiremiyorum
Ben zaten söyleyeceklerimi,
içinde kaybetmekle meşhurum
Ölümü de yavaş yavaş dilerim
Varisiyim bu ayrılık kederinin, günahlar da ayıplar da benim boynumadır
Rezil kalplerin ahı beni bulur
Her ciseleyen yağmurda ben ıslanırım
Kopan bütün çiçeklerin katili de ben olmalıyım,
Yoksa nedir bu üstümde tepinen toprak?
Ah, tüter ruhumda şimdi
varlığınla şaha kalkan sokaklar
Gökte mavi ve güneş
Etrafimizda misk kokuları
Ve gelen ezgiler, kalplerden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!