Tutanak!
Hüznüm söz olmadan
Göz oldu, gözlerine tutunan...
Bu sağanak!
Hüznüm ses olmadan
Sus oldu, sesine dolanmadan...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




harika bir şiir tek kelimeyle
kutlarım yürekten...
tebrikler insanın içini ürperten bir söyleyiş...
bu mısralarla karşılaştığım için mutluyum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta