Maviler toprak oldu hayatımda,
Kifayetsiz kalır duygular bunu anlatmaya,
Harcadığım zamanlarımda, bügünümde, yarınlarımda,
Umutlarım sırdaş olur, attığım her adımda.
İnsan; alemin ortasında yaşayan bir nokta,
Elde kalan son hediyedir kefen; son durakta.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta