Maviler toprak oldu hayatımda,
Kifayetsiz kalır duygular bunu anlatmaya,
Harcadığım zamanlarımda, bügünümde, yarınlarımda,
Umutlarım sırdaş olur, attığım her adımda.
İnsan; alemin ortasında yaşayan bir nokta,
Elde kalan son hediyedir kefen; son durakta.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta