mavi bulanık, hüzünlerin renginde,
oysa umudun rengiydi varlığı...
ve her acının sonunda aşka sardığı,
sel olurdu gözyaşları sevdanın,
kurudu artık inan gözyaşlarım,
şafakta birkaç şimşek çakardı aşkımın; :
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta