mavi bulanık, hüzünlerin renginde,
oysa umudun rengiydi varlığı...
ve her acının sonunda aşka sardığı,
sel olurdu gözyaşları sevdanın,
kurudu artık inan gözyaşlarım,
şafakta birkaç şimşek çakardı aşkımın; :
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta