Bir mavi düşe hazırlanır uykularım
Avucumda çakıl taşları ısınır
Rüzgarı denizden eser bu tılsımın bilirim
Sarar dilimi, bedenimi
Ellerim bir dua gibi uzanır sözcüklerine
Her gece yeni bir filiz verirken ömrüm
Bir ılık meltemdir akıp gittiğim, anımsarım...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?



