Merhaba umuda karışmış mavi,
İnsanlara hüzün düşüren papatya falları,
Heybemdeki dağınık cümlelerim!
Yüreğimin patika yollarına değen ayakların bu şehre hoş geldi.
Yandı şehrimin bütün ışıkları,
Örselenmiş yaralarıma merhem oldu adın.
Sen şimdi
Etrafında çiçekler açan bir nehrin etrafından geçiyorsun,
Saçlarına değiyor rüzgarın esintisi
Üşüyen ellerim ısınıyor
Soğuk coğrafyama baharları getiriyorsun;
Bak,
Elleri terli çocuklar birazdan susayacak!
Ben şimdi daha bir seviyorum bu rahmet yağmurlarını
Akşamları penceremin camına değen damlaları.
Kirpiklerin olur da ıslanırsa
Islanırsa o pak giysilerin
O narin ellerin,
Belki
Bir sobanın etrafında kurutabiliriz düşlerimizi.
Yağmurlar kentime hoş geldi!
Ey benim sözüme değil, özüme nakış nakış işlediğim,
Bugünlerde avuçlarına şeker doldurulmuş
Ve de
Ülkesinde savaşı biten
Gökyüzünde uçurtmasını uçuran çocuklar gibiyim..
Haziran 2018
Kayıt Tarihi : 26.6.2018 13:54:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!